هر چه می نویسم پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه در این روزها نبشتم همه آن است که یقین ندانم

نبشتنش بهتر است از نا نبشتش

ای دوست نه هر چه درست و صواب بود روا بود که بگویند ....ونباید که در بحری افکنم خود را که

ساحلش بدید نبود و چیزها نویسم بی خود که چون به خود آیم بر آن پشیمان باشو و رنجور

خنده هایم

غلتیدنم در این خارزار زندگی

برای این بود که بگویم  .................

                         برای اینکه...................

                                   نمی دانم این همه تلاش این همه خود خوری برای چیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

               گلها

                        به جوانه

                                  به راه سبز آسمان

جواب داد سایه  جواب داد مرگ جواب داد برهوت خالی از لطافت 

من به طرفش رفتم زندگی را خواستم  اما او هم دیگر مرا نمی خواهد خب به درک اصلا مهم نیست مگر این چندسال رو چه جوری سر کردم ....